Direct ontwikkeld

stond daar te staan als in een Tarantino film

er was al een keer op de tepel gedrukt om te kijken of er een sirene zou gaan loeien
er was gehoopt op zo eentje die Tarantino bij voorkeur ook gebruikt
iedereen zou gaan rennen in de richting
van waar iedereen naar toe zou rennen
en stoppen waar iedereen zou stoppen
staan als een moment
het zou rode pingpongballen regenen
iedereen zegt “ maar op wikipedia staat dat dit helemaal niet kan”
en hij zou lachen met zijn mondhoeken
zo van; jullie zijn containerhonden omdat ik het vind
een divine intervention
niet bang voor de tanden en de bloeddorst zich omdraaien
een koektrommel leeg eten
en met handen op de rug
uitzoeken
waar hij zin in heeft

maar de tepel, die deed niks

Remie Barsoem

Foto

Hier is de lucht niet geschikt voor een infarct
uit de ingang van deze dood regent het nog
maar op mijn volgende foto staat nog geen leven
haal de vaas weg van de breuklijn
haal een kluit aarde weg
en twee keer mijn stoel

Een kleine verandering verstoort het evenwicht van dit beeld
een klein ding
of statief valt
op het zwarte deel van de foto,
de punten van mijn haar

Dit valt iemand misschien tegen

Nafiss Nia

daar kom je
in je doorkijkbloes

in je doorkijkbloes
je borsten wobbelen
hier en daar een moedervlek
een bruine zeemeeuw op de baren van die borsten
die zo wobbelen ja golven in je doorkijkbloes

ik sta bijkans gnuivend graaiend in de lege lucht

want dan alweer de achterkant
de achterkant van je doorkijkbloes
beweegt ook al zo
draait voor de ogen
ook al zo
draait je achterkant
en zie daar onmiskenbaar
een zeer rood pukkeltje
op je weg wiebelende achterkant
een klein rood vlaggetje
op de landkaart van de achterkant

wee mij

ik ben ook maar een arme ziel
die wil zoenen tot het bloed je lippen
verkleurt en die zoekt naar een woord
om te grijpen die bloes die mij toelaat en
dan weer zegt

grapje

ik ga weer

IJssel de Kwartelaere

Tegen het krakende hek

Kon ik maar revolverheld zijn voor een dag
‘s Ochtends schieten met kogels
Onder rokjes grijpen
Iets met een sigaret doen dat me zou staan
Geen stap opzij voor andere revolverhelden
Nog een keer onder rokjes grijpen
Iedereen kijkt op als ik binnen kom
Met mijn vuisten op de bar slaan
Verluchting zodra ik vertrek
Zand uit schoenen kloppen zoals het moet
Hard snurken als ik slaap
Kunnen omdat ik het doe

Remie Barsoem

Foto fataal

gekarteld plat is de stad
na de frontale botsing met een zilver kleurig Nissan pathfinder
op straat draaien mensen hun nek even als reactie
de foto waait weg tussen de gekarteld plat gebouwen
camera onderdelen geperst in asfalt
een man met een aktetas en een latte op de stoep
maakt een foto en kijkt toe

Remie Barsoem

Hij weet welke dier hij in een vorig leven was

Over bruggen en asfalt keek hij neer
Nu verpakt met ziel en al
Slechts een kuifje prijkt nog als een veer naar een ver verleden

Zo ging het altijd al
Voor zijn vijfde verjaardag vroeg hij een happymeal
s‘Ochtends stond een Badmobiel ingepakt naast zijn bed
Er eenmaal ingekropen schoot hij weg

Nog altijd stoot hij geluiden uit
Met slechts opgetrokken wenkbrauwen als repliek

Remie Barsoem

dit is een geschreven alarmvlag

als mijn hoofd de aarde is
dan is dat daar
mijn verbeelding

niets te verbergen
maar wat niemand weten moet
verschuilt zich hier
in dit kleine huis
de kelder is ondiep
struikel toch niet over gedachten aan hem
er is niemand om je overeind te helpen

dat luik berstte open laatst
wat er uit kwam kruipen
nou ja
daar is sorry voor gezegd

daarachter dan nog bergen van onvermogen
en loze bomen misschien van het proberen
en hiervoor de schaduw van de dreiging

en ertussen
de mogelijkheid te raken
besmeurd te zijn
en in een gruwelijke
slow motion dicht te trappen

wat mooi is
of mooi kan zijn

IJssel de Kwartelaere

Er is over geschreven en gelezen
en geraden, over geraden
als roodborstjes zouden praten was het anders geweest
maar die zijn ook bijna uitgestorven
nu sta ik te midden van alles en iedereen
alleen een stukje cortex onder de hoed weet hoe en wat
alle ogen weer is op mij gericht
en ik loop maar es door

Remie Barsoem

nu ik haar dichtbij heb gehaald
bevalt het me niets
alles is anders
het perspectief is niet goed
haar jurk wappert verkeerd
de wind kan toch nooit van die kant

mijn ondergoed is sexy
ik weet dat
omdat ik het gevraagd heb
aan verschillende voorbijgangers
zij waren unaniem
en keken weg
dat lijkt me typisch jaloezie

wat nog rammelt aan dit plan
ik kan nooit mijn jas afgooien
en tegelijk dat ding aan mijn ogen houden
ik zou me hierin kunnen bekwamen

er is niet veel tijd
ik wil haar soortelijk gewicht op me voelen
voor de zon oplost
mijn vrouw aan de overkant

IJssel de Kwartelaere

Elke vrijdag een kort gedicht geschreven bij een foto.

Beirut

Jij en persvruchtje

O ja jij zal er wel eentje zijn
jij zal er wel een voor mij zijn
jij zal zeker niet zomaar dat wegkijken doen
ja jij bent er zo een die je helder ziet in rook
een weter van hoe je een rechte lijn loopt
en toch al ver dronken zijn
voel je hem al 


Dolly Abbink

je komt binnen voor te lachen
ik wil je jas uittrekken
aaien wat je aan hebt
uitdoen wat je aan heb
neer je leggen naast je liggen
stukjes van je hoofdhuid pulken
je kleine neus uitzuigen
als ze je last bezorgd
krijsen naar de ander
woedend op de borsten bonkend
ik ben op jou als een aap op bananen
hard en ongecontroleerd
ik laat je niet gaan en/
nu je binnen bent
je jas uit hebt
je vinger op je lippen legt
en fruitsla van me doet
appelmoes met me moet
beter zie ik dat je ogen ziek
of dof nee doods zijn
wil ik dat je ogen beter
wil ik krassen uit je ogen
ik zeg aap en iets bananen
laat je dan je tanden zien
flikkert wit je ooghoek op
je hurkt en pist er
dampend in een bosje
je slingert aan platanen
bij mij vandaan en/
zit ik hier
graai wat in de lucht
niets meer over voor te lachen
klop me zachtjes op de borsten
fluister aap en iets bananen
aap en iets

IJssel de Kwartelaere aan jorieke abbing / amsterdam 20/02/08